Taupe (spreek uit: toop)

‘Ik zoek taupe’, stond er op Facebook. ‘Ligt op de groentenafdeling!’, wilde ik schrijven, maar er stond echt een p. Taupe. Blijkbaar een kleur. Inderdaad: een grijsachtig bruin, of een bruinachtig grijs, zegt Wiki. Volgens mij is er geen man op aarde, behalve wellicht een homoseksuele, die met zijn volle verstand of zonder instructies van thuis openlijk om taupe zou vragen. ‘Goedemiddag, ik ben mijn schutting aan het verven. Hebt u twee blikken taupe hoogglans voor me?’ Kansloos. Het kleurenspectrum van de man is beperkter, eenvoudiger en vooral duidelijker. Primaire kleuren zijn geoorloofd en gebruikelijk, alle andere kleuren worden door mannen niet gebruikt, uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Een spijkerbroek is blauw, gras is groen, bloed is rood. Sim-pel.

Gesprekken tussen mannen zijn daardoor heel gemakkelijk, want de eenvoud wordt gehanteerd. Zo zijn gesprekken tussen vrouwen onderling voor een man onnavolgbaar, want daar wordt de volledige kleurenwaaier maximaal benut en ingezet. Waar bij mannen paars gewoon paars is, kent de vrouw varianten als lila, violet, purper en mauve. Groen is groen, niet bij de vrouw: olijf, pistache, smaragd, mint. Vrouwen begrijpen elkaar prima als ze het over die bouqetreeks-kleuren hebben, maar zodra mannen en vrouwen hun eigen terminologie gaan inzetten, loopt het fout. Een vrouw neemt geen genoegen met blauw, zij wil cyaan horen. De enige keer dat een man het woord cyaan (en daardoor ook magenta) in de mond zal nemen, is bij het vervangen van een nieuwe toner voor de printer. Maar dan nog moet hij waarschijnlijk naar de verpakking kijken om er zeker van te zijn dat magenta paars (of is het roze) is en cyaan blauwachtig.

De duidelijke kleurbenoeming van de man zie je overal terugkomen. De Beatles zongen over een Yellow Submarine, Chris Isaak zingt Blue Hotel, Chris de Burgh over een Lady in red en zelfs onze eigen George Baker over een Little Green Bag. Lekker duidelijk ook, een klein groen tasje. Niet mos, of jade. Gewoon groen. Duidelijker kan het niet. Waren het nu vrouwelijke artiesten geweest dan hadden die songs nooit de status bereikt die ze nu hebben. Wie wil nu horen over een citroengele submarine? Wat als Chris Isaak over een indigo hotel had gezongen? Dat zouden we nooit hebben kunnen genieten van Helena Christensen (met blauw/groen ogen, of zoals de dames zeggen turkoois) in zijn hit daarna. Anouk had het daarentegen weer wel over Mood Indigo, alwaar Mood Blue niet zou aanslaan, al is het maar omdat het een lettergreep mist. Het grootste probleem zou Lady in red zijn geworden. Wij mannen zien gewoon een dame in een rode jurk. Bij vrouwen zou er een halve Linda aan songtekst aan gewijd moeten worden. Wat voor kleur rood precies? Halflangejurk, cocktail of meer een galajurk? Veel te omslachtig: het is rood en ze ziet er goed uit. Punt.

De enige man die er mee wegkwam is Prince, met zijn Raspberry Beret Maar ja, Prince. Die heeft wat krediet opgebouwd, met zijn Little Red Corvette en Purple Rain. Dan vergeven we hem dat frambozenrode slippertje wel. Iemand een goudgeel biertje met een spierwitte schuimkraag erop? Proost!

Verscheen eerder op deprutsers.nl (http://www.deprutsers.nl/taupe-spreek-uit-toop/#more-1118)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *