De zin die veel te kort is.

“Twintig jaar al”, antwoordde ik bijna achteloos op de vraag hoe lang hij al dood was. Ik herstelde me meteen: het waren er ‘pas’ negentien, een Matthijs de Ligt en een beetje minder geleden dus. Wat een tijd, 19 jaar. En soms voelt het als gisteren.

Het rare aan mensen die er ineens niet meer zijn, is voor mij het zetten van de punt terwijl alle zinnen eromheen gewoon doorlopen: met komma’s, bijzinnen, uitroeptekens en vraagtekens. De zin van mijn broertje was een korte, met veel klemtoon, gedachtestreepjes en krachtige woorden. Maar wel kort. Terwijl de zinnen van de rest doorkabbelen en soms een leesteken krijgen, eindigde die van hem. Zomaar ineens. Punt.

Iedereen is ouder. Rimpels, grijze haren, trouwerijen en scheidingen. Eigen huis, diploma’s, sterfgevallen en geboortes. Feestjes waarna je dronken van geluk in bed belandt, pittige dagen waarop je tranen en verdriet wegslikt. Dagen en gebeurtenissen die je met elkaar beleeft, die je aan elkaar vertelt en met elkaar deelt. Een nieuwe bijzin, een nieuw zinsdeel, elke dag opnieuw. Het enige wat je met zijn zin kunt en moet doen, is deze lezen. En lezen. En nog een keer lezen en het liefst zelfs voorlezen, aan mensen die hem goed of een beetje kenden, maar vooral ook aan mensen die hem niet kenden maar waarvan je zelf zo graag had gehad dat ze dat wel hadden gedaan. Of eigenlijk nog, nu nog steeds deden.

Elk jaar, rond zijn sterfdag, probeer ik iets op te schrijven. Iets uit mijn herinnering te halen dat ik misschien zelfs wel bijna vergeten was. Niet voor mezelf, vooral voor juist hen die hem niet hebben gekend. Over zijn streken, zijn gemanipuleer, zijn enorme koppigheid. Maar vooral over zijn charme, zijn vermogen mensen te verbinden, zijn (veel te) grote hart en zijn genereuze zelf.

Maar misschien wel het allermeest voor hem. Zodat hij weet dat ik hem niet vergeet.

Vanavond pak ik – traditiegetrouw – een drankje en proost ik op hem en zijn veel te korte zin. Ik hou van je, man.

Eén antwoord op “De zin die veel te kort is.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *